Varsayılan olarak her Claude oturumu sıfırdan başlar — önceki konuşmayı hatırlamaz. Dosya tabanlı hafıza, agent'ın oturumlar arasında bağlamı korumasını sağlar: tercihlerini, proje kararlarını, süregelen işleri bir sonraki sefere taşır. Bu rehberde kalıcı hafızanın nasıl kurulduğunu ve neyin saklanması gerektiğini işliyoruz.
Hafıza nasıl çalışır?
Fikir basit: agent, önemli bilgileri diske (dosyalara) yazar; bir sonraki oturumda bu dosyaları okuyarak "kaldığı yerden" devam eder. Her bilgi tek bir gerçeği taşıyan küçük bir dosyadır ve bir dizin dosyası neyin nerede olduğunu listeler.
Neyi sakla, neyi saklama
- Sakla: Kullanıcının kim olduğu ve tercihleri, projenin kalıcı kararları, koddan çıkarılamayan bağlam.
- Saklama: Koddan/git geçmişinden zaten görülebilen şeyler, yalnızca o konuşmaya özel geçici ayrıntılar.
Bayatlamaya dikkat
Hafıza, yazıldığı andaki gerçeği yansıtır. Bir dosya bir dosya adı ya da karar içeriyorsa, bir sonraki oturumda onu körlemesine doğru kabul etme — hâlâ geçerli mi diye kontrol et. Yanlış olduğu anlaşılan hafızayı sil.
Özet
Kalıcı hafıza, agent'ı "her seferinde yeniden anlatman gereken" bir araçtan, seni tanıyan bir yardımcıya dönüştürür. Gücü, neyi sakladığının disiplininde; az ama doğru bilgi, çok ama bayat bilgiden iyidir.