Vibecoding, yapay zekâyla "akışta" kod yazmaktır: sen yönü verirsin, model üretir, sen doğrularsın ve bir sonraki adıma geçersiniz. Bu akışın dağılmaması için işe yarayan tek bir disiplin var: planla, böl, doğrula. Bu rehberde bu üç aşamayı gerçek bir refactor örneği üzerinden işliyoruz.
1 · Planla
Koda girmeden önce hedefi ve sınırları yaz. İyi bir plan, modelin "nereye kadar" ve "neyi değiştirmeyeceğini" bilmesini sağlar. Pratikte bu, kod yazmadan önce modelden planı istemektir:
# İyi bir başlangıç promptu
Şu özelliği eklemek istiyorum: kullanıcı profili sayfası.
Önce DEĞİŞTİRMEDEN bir plan çıkar: hangi dosyalara
dokunulacak, hangi sırayla, ne test edilecek?
Onaylamadan kod yazma.
Planı okuduğunda yanlış giden bir varsayım görürsen, en ucuz düzeltme noktası burasıdır — henüz hiç kod yazılmadı.
2 · Böl
Planı, her biri tek başına doğrulanabilen adımlara böl. İyi bir adım; derlenebilir, test edilebilir ve geri alınabilir olandır. Kötü bir adım "her şeyi birden" değiştirendir.
- Her adım tek bir kaygıya dokunsun (önce veri katmanı, sonra arayüz).
- Her adımın sonunda çalışan bir durum olsun — yarım bırakılmış 5 adım, biten 1 adımdan kötüdür.
- Adımı tamamlayınca commit'le; böylece bir sonraki adım bozarsa güvenli bir noktaya dönersin.
3 · Doğrula
Bu, en çok atlanan ve en pahalıya patlayan aşamadır. Model "yaptım" dediğinde iş bitmez; kanıt görene kadar bitmemiştir.
# Her adımdan sonra
- Testleri çalıştır (ya da yoksa yazdır).
- Değişen dosyaların diff'ini oku.
- Beklenmeyen bir dosya değiştiyse dur ve sor.
Doğrulamayı modele de yaptırabilirsin ama körlemesine güvenme: "testler geçti" çıktısını sen de bir kez gör. AI'ın en sık hatası, var olmayan bir başarıyı rapor etmektir.
Özet
Vibecoding hız verir ama disiplinsiz hızla teknik borç aynı hızda birikir. Planla–böl–doğrula döngüsü, bu hızı güvenli kılar: küçük adımlar, çalışan ara durumlar, doğrulanmış sonuçlar. Akış bozulduğunda neredeyse her zaman çözüm adımı küçültmektir.